بهره مندی از یک زندگی کاملا عالی وخواستنی فقط در سایه ی سلامت جسم وروان امکان پذیر است.
بدن ما انسانها شبیه دستگاههای از پیش برنامه ریزی شده ای کار میکند.
اگر دستگاهی را فقط روشن کنیم واز آن کار نکشیم شاید عمر بیشتری نسبت به دستگاههایی که از آنها کار میکشیم داشته باشد ولی ثمره ای ندارد
دستگاهی مفید است که تولیداتش را به ما عرضه کند،اما اگر به این منظور تمام وقت از آن کار بکشیم چه خواهد شد؟
یقینا زود فرسوده میشود و از کار می افتد.
اکنون ما شروع به مراقبت از دستگاهمان میکنیم مثلا به آن استراحت می دهیم و یا دایم نیازهای آن را چک میکنیم و نمیگذاریم بی روغن یا در حالت سنگین وغیره کار کند
در این صورت به هدفمان رسیده ایم .
ایجاد تعادل در نیازهای روحی و جسم بدن ما چیزی شبیه همین مثال است.
بدن ما به طور طبیعی متعادل آفریده شده اما از همان بدو تولد چیزهایی پیدا میشوند که این تعادل را بر هم میزنند.
بر هم خوردن تعادل در بدن تا حدی خوب است ولی اگر از حد مجازش بگذرد دیگر سالم نخواهیم بود.
ما نمیتوانیم تمام عمرمان را در یک تعادل مطلق سپری کنیم بلکه باید توان بازگشت به تعادل داشته باشیم در زمانی که مسایل محیطی تعادلملان را برهم میزنند.
جالب این است که بدن انسان به صورت خودکار وپیش فرض خود متعادل کننده است،اما نه مطلق وکامل
اکنون اگر متقاعد شده اید باید شروع کنید.
برای شروع باید اراده کرد.
اراده کردن هم کار ساده ای نیست و کمی سخت است.من برای اینکه اراده ام را تقویت کنم یک راه جالب انتخاب کرده ام
اگر شما هم مثل من دچار ضعف اراده هستید این کار را امتحان کنید: روزه
فعلا کاری به جنبه ی عبادتی آن نداشته باشید
یک یا چند روز همانند عبادت یک ماهه ی مسلمانان روزه بگیرید
خواهید دید که در اراده ی شما معجزه می شود.
پس از آن که اراده ی لازم را پیدا کردید با هم وارد گامهای ایجاد تعادل می شویم
پس پیش به سوی گامهای ایجاد تعادل برای زندگی با کیفیت....